تبلیغات
الرحمن - ادب اصلی تلاوت قرآن؟
 
الرحمن
بخوان بنام پروردگاری که تو را خلق کرد
                                                        
درباره وبلاگ

و کتابی است برای هدایت متقین...
بیائیم اهل تقوا باشیم تا از هدایتش بهرمند شویم
مدیر وبلاگ : تکلیف مدار
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
هیئت روضة الزهرا اهواز
و بالجمله، مطلوب در قرائت قرآن كریم آن است كه در قلوب صورت آن نقش بندد، و اوامر و نواهى آن تأثیر كند، و دعوات آن جایگزین شود.
و این مطلوب حاصل نشود مگر آنكه آداب قرائت ملحوظ شود. مقصود از آداب آن نیست كه پیش بعض قرّاء متداول شده است كه تمام همّ و همت منصرف به مخارج الفاظ و تأدیه حروف شود، به طورى كه علاوه بر آنكه از معنى و تفكر در آن بكلى غافل شویم، منجر به آن شود كه تجوید آن نیز باطل گردد، بلكه كثیرا كلمات از صورت اصلیه خود به صورت دیگر منقلب شود و ماده و صورت آن تغییر كند.
و این یكى از مكاید شیطان است كه انسان متعبد را تا آخر عمر به الفاظ قرآن سرگرم مى‏ كند، و از سرّ نزول قرآن و از حقیقت اوامر و نواهى و دعوت به معارف حقه و اخلاق حسنه آن بكلى غافل مى‏ كند.
تازه بعد از پنجاه [سال‏] قرائت معلوم شود كه از شدت تغلیظ و تشدید در آن، از صورت كلام بكلى خارج شده و یك صورت غریبى پیدا كرده! بلكه مقصود آدابى است كه در شریعت مطهره منظور شده است، كه اعظم و عمده آنها تفكر و تدبر و اعتبار به آیات آن است، چنانچه سابقا اشاره شد.
و در كافى شریف سند به حضرت صادق، علیه السلام، رساند، قال: إنّ هذا القرآن فیه منار الهدى و مصابیح الدّجى، فلیجل جال بصره و یفتح للضّیاء نظره، فإنّ التّفكّر حیاة قلب البصیر، كما یمشی المستنیر فی الظّلمات بالنّور. فرمود:
 «این قرآن راهنماى هدایت و چراغ شب تاریك است، پس جولان دهد صاحبنظر چشم خود را در آن، و بگشاید نظر خود را براى استفاده از نور آن، زیرا كه تفكر در آن زندگانى دل بیننده است، چنانچه در ظلمات و تاریكیها به نور استعانت كنند، در ظلمات جهل و تاریكی هاى ضلالت به نور هدایت قرآن باید هدایت جست.»
و من المجالس بإسناده عن أمیر المؤمنین، علیه السّلام، فی كلام طویل فی وصف المتّقین: و إذا مرّوا بآیة فیها تخویف، أصغوا إلیها مسامع قلوبهم و أبصارهم، فاقشعرّت منها جلودهم، و وجلت قلوبهم، فظنّوا أنّ صهیل جهنّم و زفیرها و شهیقها فی أصول آذانهم. و إذا مرّوا بآیة فیها تشویق، ركنوا إلیها طمعا، و تطلّعت أنفسهم إلیها شوقا، و ظنّوا أنّها نصب أعینهم.
 «اهل تقوى وقتى به آیاتى رسند كه در آن اخافه است، چشمها و گوشهاى دل را به آن باز كنند، و لرزه بر اندام آنها افتد، و دل آنها از ترس بتپد به طورى كه گمان كنند كه صداى هولناك جهنم و نفسهاى زفیر و شهیق آن پیش گوش آنهاست. و وقتى به آیه رحمت رسند، اعتماد به آن كنند، و چشم طمع به آن باز كنند، و دل آنها از شوق پرواز كند چنانچه گمان كنند آن وعده‏ ها حاضر است.»
و معلوم است كسى كه تفكر و تدبر در معانى قرآن كرد، در قلب آن اثر كند و كم‏ كم به مقام متقین رسد. و اگر توفیق الهى شامل حالش شود، از آن مقام نیز بگذرد و هر یك از اعضا و جوارح و قواى آن آیه‏ اى از آیات الهیه شود. و شاید جذوات و جذبات خطابات الهیه او را از خود بی خود كند و حقیقت اقرأ و اصعد را در همین عالم دریابد تا آنكه كلام را بى‏ واسطه از متكلمش بشنود، و آنچه در وهم تو و من ناید آن شود.

شرح چهل حدیث امام روح الله ص 500





نوع مطلب : در کلام بزرگان، احادیث، 
برچسب ها : قرائت قران، مکاید قران، اهل تقوی، چهل حدیث امام روح الله،